Szukaj Zaloguj
Nawigacja
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Kalendarz
Po Wt śr Cz Pi So Ni
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      
Aktualnie online
· Gości online: 1

· Użytkowników online: 0

· Łącznie użytkowników: 39
· Najnowszy użytkownik: PatrycjaPaulina86
Odwiedź WwW.AnkurThakur.iN więcej na Addons
Ostatnie artykuły
· Opłaty członkowskie
· Nr konta opłaty klubowe
· Kandydaci na czarny pas
· Trening w Honbu Dojo
· Honbu Dojo - Otwarte
Shoutbox
Musisz zalogować się, aby móc dodać wiadomość.

admin
23-06-2012 12:25
Witam wszystkich i zapraszam do wpisywania swoich opinii tutaj Smutek
Trening Goju-ryu
Artykuły » IOGKF Polska » Trening Goju-ryu

Trening Goju-ryu

Wspaniałe ideały i niezwykłe umiejętności okinawskich mistrzów fascynują nas wszystkich. Wszystko to zawdzięczamy jednemu słowu ”Karate” sztuce walki, która w skuteczny sposób wykorzystuje możliwości ludzkiego ciała, gdzie poprzez długi i mozolny trening ludzkie ciało staje się bronią, którą skutecznie można wykorzystać w walce z agresorem. Jednak nim do tego dojdzie nasze ciało i umysł musi przejść długotrwałą przemianę. Trening karate ma określoną strukturę, rozpoczyna i kończy się ceremonią, podczas której jest miejsce na krótką medytację. Po ceremonii rozpoczyna się trening, który można podzielić na kilka formalnych części, które omówię poniżej:

  • Junbi Undo - jest to zestaw ćwiczeń rozciągających i wzmacniających mający na celu przygotowanie organizmu do wzmożonego wysiłku podczas treningu. Zestaw opracowany przez Sensei Chojun Miyagi. Trwa od 20 do 30 minut. Rozpoczyna się od ćwiczeń palców stóp a następnie obejmuje wszystkie grupy mięśniowe kończąc na mięśniach karku i szyi. Celem, jaki przyświecał twórcy Goju-ryu było takie dobranie ćwiczeń, aby oprócz funkcji rozgrzewającej spełniały również rolę wzmacniającą.
  • KIHON – z jeżyka japońskiego oznacza podstawy. Kihon to samodzielne, wielokrotne powtarzanie technik ręcznych i nożnych w formie bloków, uderzeń i kopnięć. Celem tych ćwiczeń jest doprowadzenie do perfekcji ruchów i kontroli nad własnym ciałem.  W technice karate siła ciosu zależy od perfekcji skoncentrowania siły mięśni i szybkości, z jaką cios jest skierowany w określony punkt. Szybkość skraca czas potrzebny do zadania ciosu. Sama siła fizyczna nie zapewnia ćwiczącemu sukcesu w karate. Umiejętność użycia siły i szybkości to bardzo istotne czynniki w praktykowaniu karate. W technikach tej sztuki walki zasadniczym elementem jest przenoszenie siły poprzez ciało, aż do celu, używając i koordynując silę dużych, mocnych, ale powolnych mięśni, z działaniem mięśni słabszych, ale relatywnie szybkich. Koordynacja ta jest najistotniejsza w momencie kontaktu.

    W trakcie wykonywania technik karate wyodrębniono kilka rodzajów oddychania, wśród których, obok nogare, posiadającego właściwości uspokajające i tonizujące, występuje specyficzny rodzaj oddechu respirującego ibuki. Ćwiczenie to może być użyte do przywrócenia normalnego oddychania np. po otrzymaniu zbyt mocnego uderzenia w splot słoneczny, jest to, więc specjalny rodzaj autokatsu (reanimacji bez pomocy osoby drugiej). Niektórzy mistrzowie twierdzili, że największą silę uderzenia uzyskuje się w momencie wyrzuceniu z siebie ponad połowy pojemności powietrza. Znają tę zasadę doskonale ciężarowcy, oszczepnicy czy dyskobole. W karate przykładem właściwego użycia kontrolowanego oddechu jest Kiai. Kiai jest okrzykiem wychodzącym z dolnej partii brzucha. Krzyk ten powoduje zwiększenie pewności siebie oraz poprawia skuteczność techniki.
  • KATA – to seria skoordynowanych ruchów, wykonywanych w ściśle ustalonej kolejności i określonym rytmie. Kata wyobraża walkę z kilkoma przeciwnikami. Zawiera bloki i ataki ćwiczone w różne strony w zmiennym rytmie. Kata pozwala samodzielnie doskonalić techniki poznane w kihonie. Ćwiczenie kata pozwala opanować wykonywanie wielu technik zbliżonych do technik używanych w realnej walce. Uczy wytrwałości i precyzji, rozwija kondycję i koordynację ruchową. Wielu mistrzów karate określa kata mianem esencji karate. Kata zawierają w sobie historyczny przekaz o technikach karate
  • KAKIE - z języka chińskiego oznacza ”pchające dłonie”. Uczą walki w bardzo bliskim dystansie. Ćwiczenia te zawierają dużą różnorodność technik ręcznych, rzutów, duszeń, ucisków na naczynia krwionośne, a szczególności uczą zakładać dźwignie na stawy. Opierają się o ćwiczenia gimnastyki zdrowotnej, sanchin kata, posiadają techniczną obfitość w bunkai kumite oraz siłę i dynamikę z iri kumi. W normalnym walce najważniejsze są oczy. Od nich zależy gotowość i reakcja na atak przeciwnika. Jednakże, w walce w bliskim kontakcie, aby wyczuć ruchy przeciwnika szczególnie ważny jest dotyk.” Dziś wiele z tych ćwiczeń istnieje i jest praktykowanych w sztukach walki Południowych Chin i Okinawy. Dobrym przykładem są tuishou („pchające ręce”) w Taijiquan oraz chishou w Yongchun quan a w Okinawa Goju-ryu przedstawione KAKIE.
  • Kumite - z japońskiego oznacza "walka". Jest to najtrudniejsza forma treningu, gdyż wymaga od karateki skupienia i uwagi na wielu elementach np. obserwacji ruchu  przeciwnika, wykonania  obrony i kontr-ataku, zachowania odpowiedniego dystansu. W kumite techniki podstawowe nabierają konkretnego sensu. Poprawność i sumienność ich wykonania stanowi podstawę kumite.  Dziś kumite sprowadzone jest do walki sportowej i ćwiczone jest według zasad i regulaminów. Karatecy stosują ochraniacze.  Ataki wykonywane są na 3 strefy: gedan, chudan i jodan. W walce sportowej zakazane są ataki na oczy, szyję, kręgosłup, krocze i stawy kolanowe. Nie należy jednak zapominać, że faktyczna umiejętność walki polega na umiejętności jej skutecznego prowadzenia w obliczu realnego zagrożenia. Po dziś dzień są jeszcze ludzie, dla których karate kojarzy się wyłącznie z "mordobiciem" lub "rozbijaniem desek". Oczywiście, karate bywa również i takie. Ze swej istoty podobne jest do  noża - który może być wykorzystany z pożytkiem lub szkodą, zależnie od intencji, w jakiej go użyto.

Rozróżniamy trzy formy walki: Ippon Kumite - walka umowna w której ćwiczący wraz z partnerem wykonują pojedyńczy atak i obronę,  Yakusoku Kumite - walka umowna, w której ćwiczący wraz z partnerem wykonują ściśle   określone ataki i formy obrony. Przeciwnicy wiedzą dokładnie jak będzie wyglądał atak i jak będzie wyglądała obrona, jest to z góry ustalone Jiyu-Kumite - wolna walka, walczący mogą stosować bez zapowiedzi dowolne techniki, zachowując jednak pełną kontrolę nad uderzeniem, tak, by nie spowodować obrażeń u przeciwnika

  • Hojo Undo - jest zestawem ćwiczeń wzmacniających (utwardzających, wzmacniających siłę i wytrzymałość) Wykonyje się go przy użyciu tradycyjnych przyrządów indywidualnie lub z partnerem. Trening hojo undo z powodzeniem zastępuje ćwiczenia na siłowni. Do tradycyjnych okinawskich przyrządów należy zaliczyć:
  • makiwara,
  • kongoken,
  • yari bako,
  • tan,
  • tou,
  • nigi game.

Całość to perfekcyjnie logiczny system, wymagający od ćwiczących perfekcji, dając w zamian nieocenione walory zdrowotne. Okinawa Goju-ryu to styl, który można ćwiczyć w każdym wieku i przez całe życie, który poprzez przekazywanie wartości może stać się sposobem na życie. Karate tak rozumiane to rozwój osobowości człowieka, to inwestycja w siebie samego na długie lata.



Podziel się z innymi: Facebook Google Tweet This
Facebook - Lubię To:


Wygenerowano w sekund: 1.21 - 132 zapytań MySQL 6,128,213 unikalne wizyty